آخرین مطالب
امکانات وب
فوتبال استرالیایی (به انگلیسی: Australian rules football) یکی از انواع بازی فوتبال است که در زمره مهمترین ورزشهای کشور استرالیا قرار میگیرد. این رشته در استرالیا معمولاً فوتبال یا فوتی نامیده میشود.
این ورزش یکی از کدهای فوتبال است که از ورزشی که در مدرسه راگبی انگلستان بازی میشد، ریشه گرفته و قدمت آن به میانههای سدهٔ ۱۹ میرسد.
هر تیم از ۱۸ بازیکن تشکیل میشود و مسابقه در یک زمین بیضیشکل (همانند زمین کریکت) بازی میشود. هدف هر تیم رساندن توپ به دروازه حریف و گذراندن آن با لگد از میان دروازه حریف است.
توپتوپ استاندارد فوتبال استرالیایی بیضی شکل و شبیه به توپهای مورد استفاده در راگبی است. رنگ توپ مسابقاتی که در روز انجام میشود قرمز و بازیهایی که در شب انجام میشود زرد است. استانداردهای آن:
محیط: ۷۲-۷۳ سانتیمترفشار هوا (پوند در اینچ مربع): ۹-۱۱ محبوبیت
این بازی یکی از محبوبترین ورزشهای کشور استرالیاست. در بعضی استانهای جنوبی پرطرفدارترین ورزش و در ایالتهایِ استرالیای جنوبی، تاسمانی، ویکتوریا و منطقه شمالی محبوبترین ورزش در بین کدهای مختلف فوتبال است (راگبی آنین و راگبی لیگ و در سالهای اخیر ساکر انواع محبوب دیگر بازی فوتبال در استرالیا هستند).
در کل کشور هم فوتبال استرالیایی ورزش اول زمستانی و با فاصله بسیار اندکی پس از کریکت و شنا ورزش سوم تابستانی کشور است.[۱]
فوتبال استرالیایی بی شک محبوبترین رشته بومیان استرالیا است. در حالیکه فقط ۲٫۴٪ جمعیت استرالیا را بومیان آن تشکیل میدهند، ۱۰٪ بازیکنان لیگ ملی فوتبال استرالیایی (AFL) خود را از قبایل بومی استرالیا معرفی میکنند.
فوتبال استرالیایی در خارج از این کشور فقط در برخی از جزایر اقیانوس آرام بازی میشود و ورزش ملی کشور نائورو در اقیانوس آرام است. ضمن اینکه فوتبال گیلیک که در ایرلند بازی میشود هم شباهت زیادی به فوتبال استرالیایی دارد و گاهی مسابقاتی با قوانین ترکیبی این دو رشته معروف به «قوانین بینالمللی فوتبال» بینتیمهای استرالیایی و ایرلندی برگزار میشود.
مجموع تعداد تماشاگران مسابقات لیگ فوتبال استرالیایی (AFL) در سال ۲۰۰۷ به ۶٫۴۷۵ میلیون نفر رسید و آمارهای رسمی نشان میدهد در فصل ۶_۲۰۰۵ در مجموع ۲٫۵ میلیون نفر یعنی ۱۶٪ مردم کشور برای تماشای حداقل یک مسابقه لیگ بر سکوهای ورزشگاهها نشستند. این رقم برای استرالیای جنوبی، تاسمانی و ویکتوریا به ترتیب ۳۱٪، ۳۰٪ و ۲۸٪ بوده است.[۲].
پرطرفدارترین تیمهای این مسابقات، تیمهای محلههای قدیمی ملبورن، به خصوص سه تیم کالینگوود، اسندون و کارلتون هستند. فوتبال استرالیایی به طور سنتی در ایالات جنوبی ویکتوریا، استرالیای جنوبی و تاسمانی از طرفداران بیشتری برخوردار است، در حالی که در ایالات شمالی نیو ساث ویلز و کوئینزلند عموما ورزش راگبی پرطرفدارتر است. با این حال از زمان تشکیل لیگ ملی ای اف ال، تیمهایی از شهرهای سیدنی و بریزبن نیز در این مسابقات شرکت میکنند و به موفقیتهایی هم دست یافتهاند.
در سال ۲۰۰۵ (میلادی) این مسابقات در میان تنها ۵ لیگ ورزشی دنیا قرار داشت که میانگین تماشاگرانش در هر مسابقه بیش از ۳۰ هزار نفر بود. (پس از لیگ ملی فوتبال آمریکایی که بالغ بر ۷۰ هزار نفر تماشاگر داشت و بالاتر از اتحادیه ملی بسکتبال آمریکا و بوندسلیگا دسته اول فوتبال آلمان و لیگ برتر فوتبال انگلیس).
ورزشگاه کریکت ملبورن، (همان ورزشگاهی که تیم ملی فوتبال ایران با تساوی مقابل تیم ملی فوتبال استرالیا به جام جهانی فوتبال ۱۹۹۸ راه یافت)، میزبان دائمی مسابقه فینال اِی اف ال و بزرگترین ورزشگاهی است که مسابقات فوتبال استرالیایی در آن برگزار میشود. در فینال لیگ ۱۹۷۰ میان کارلتون و کالینگوود، رکورد ۱۲۱٬۶۹۶ تماشاگر در این ورزشگاه به جا گذاشته شد. البته در نوسازی ورزشگاه و صندلی گذاری آن ظرفیت ورزشگاه به ۱۰۰ هزار نفر کاهش پیدا کرده است.
فوتبال گیلیک (به ایرلندی: Peil Ghaelach) نوعی ورزش گروهی است که از بازیهای توپی سنتی مردم ایرلند محسوب میشود و بیشتر در این کشور بازی میشود. این بازی به همراه ورزش هورلینگ یکی از پرببینندهترین ورزشها در کشور ایرلند است.[۱] فوتبال گیلیک از نوعی بازی بسیار قدیمی ایرلندی به نام کاید نشأت گرفته است و شباهتهای زیادی به راگبی فوتبال و به ویژه فوتبال استرالیایی دارد. مجموعه قوانین فوتبال گیلیک اولین بار در سال ۱۸۸۶ میلادی به چاپ رسید.
مقرراتفوتبال گیلیک توسط دو تیم ۱۵ نفری در یک زمین چمن مستطیل شکل به طول ۱۳۰ تا ۱۴۵ متر و عرض ۸۰ تا ۹۵ متر بازی میشود[۲].هر مسابقه فوتبال گیلیک ۶۰ دقیقه طول میکشد که به دو نیمه ۳۰ دقیقهای تقسیم شدهاند. البته مسابقات بینایالتی بزرگسالان در دو نیمه ۳۵ دقیقهای و مسابقات زیر دوازده سال در دو نیمه ۲۰ یا ۲۵ دقیقهای برگزار میشوند.
فوتبال گیلیک همانند سایر ورزشهای ایرلندی بهصورت آماتور برگزار میشود و تفسیر قوانین ضد حرفهایگری ورزش ایرلند بر عهده اتحادیه بازیکنان گیلیک است.
مسابقات
قهرمانی ایرلند مهمترین مسابقات این رشته ورزشی است و هر سال بین ۳۴ تیم برگزار میشود؛ ۳۲ تیم از ۳۲ ایالت کشور و دو تیم که از مهاجران ایرلندی مقیم لندن و نیویورک تشکیل شدهاست.
فوتبال گیلیک و سایر انواع فوتبالفوتبال گیلیک شباهتهایی با تمام انواع راگبی فوتبال و بهویژه فوتبال استرالیایی دارد. برخی معتقدند که این دو ورزش ریشه مشترکی دارند. اخیراً مسابقاتی بین بازیکنان فوتبال ایرلندی و فوتبال استرالیایی با تلفیق قوانین هر دو ورزش برگزار میشود.
فوتبال گیلیک بانوانفوتبال گیلیک بانوان هم از دهه ۱۹۷۰ محبوبیت زیادی در میان زنان ایرلندی پیدا کرده است.
فوتبال گیلیک در خارج از ایرلندفوتبال گیلیک توسط مهاجران ایرلندی به سایر کشورها هم راه یافتهاست. علاوه بر لندن و نیویورک دیگر باشگاههای فوتبال گیلیک در شهرهای مختلف بریتانیا، آمریکا، کانادا، استرالیا، اروپای قارهای و آسیا در حال فعالیت هستند.
ورزش98...
ما را در سایت ورزش98 دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 272